Over Vannacht naar Dag

VANNACHT NAAR DAG

Tijdens WO II zat mijn moeder midden in de slag om Arnhem
Mijn vader heeft het bombardement in Nijmegen meegemaakt.

De ervaringen van mijn ouders hebben bij mij geleid tot een fascinatie voor ‘mensen in oorlogssituaties’.
Vooral het aspect van het “overleven” ná de oorlog heeft mij altijd enorm geïntrigeerd.
Hoe ga je om met keuzes die je hebt gemaakt en met de ellende die je hebt gezien? Hoe vind je de waarde en de zin van het leven weer?
Ze doordringen mij er altijd weer van hoe belangrijk het is om in verbinding met elkaar te staan. Niet alleen voor troost en steun maar ook omdat vanuit verbondenheid en begrip oorlog nooit een optie kan zijn. Ik wil dit verhaal daarom ook breder en universeler maken dan mijn persoonlijke familiegeschiedenis.

Toen ik de voorstelling begon te maken wilde ik vooral de jongeren van nu in contact te brengen met de jongeren van toen. Het idee was vooral dat de laatste getuigen hun verhaal nu nog kunnen doorgeven. Gedurende de voorstellingen werd mij duidelijk dat de oorlog vanzelf wordt doorgegeven. Niet alleen door je opvoeding maar juist ook op een veel onbewuster niveau door onuitgesproken emoties als angst, schaamte en verdriet.

Tijdens de eerste uitvoeringen in september 2014 kwam een hoop emotie los bij het publiek. Het is me duidelijk geworden dat wij als tweede en derde generatie deze geschiedenis nog steeds meedragen. In die zin is WO II nog steeds actueel. De verhalen van de mensen in de performance staan dicht bij ons en hebben vooral kracht doordat ze zo persoonlijk zijn en herkenbaar zijn. Iedereen kan individueel een keuze maken. Ze laten ons de waanzin van de oorlog voelen en ons er van doordringen hoe belangrijk vrijheid en vrede zijn.
Iets dat in deze tijd met alle ontwikkelingen rond Oekraïne en IS weer zeer actueel is.
De performance gaat over de oorlog maar ook over doorgaan, zingeving vinden en leren van het verleden. Na de nacht wordt het altijd weer dag. Het wordt altijd weer licht.

Deze performance begint vroeg in de ochtend als het nog donker is.
Tijdens het concert komt de zon op en wordt het licht.
Daarna is er een gezamenlijk ontbijt met het publiek. Dit is ook een essentieel onderdeel van de performance omdat hierin de verbondenheid beklonken zal worden en er ervaringen en ideeën uitgewisseld kunnen worden. Ik heb al een hoop bijzondere verhalen van bezoekers mogen horen!

Eerst alleen luisteren…..alleen en luisteren…. en dan langzamerhand onszelf in een omgeving geplaatst zien. Onbekenden in het donker krijgen gezichten in het licht.
Het is licht geworden en we gaan de toekomst opnieuw vormgeven.

Het tijdstip van de ontmoeting, het concert met daarna het gezamenlijk ontbijt maken van het concert een bijzondere belevenis.

Quirine Melssen heeft voor 5 verhalen gekozen. Geschiedenissen van mensen uit verschillende Europese landen die vanuit verschillende situaties en perspectieven keuzes maken. Keuzes die hun sporen tot op heden nalaten.
Indringende verhalen van gewone mensen. De vertellingen zijn vervlochten met liederen.

Zang/spel : Quirine Melssen
Piano : Eddy van Dijken
Cello : Susanne Degerfors
(Muziek) Regie : Wim Selles.

NB: Wij hebben gekozen voor het vroege tijdstip en een aansluitend ontbijt omdat wij er van overtuigd zijn dat dit een meerwaarde aan de beleving geeft.
Desalniettemin kan de voorstelling ook los van het ontbijt en het vroege tijdstip gespeeld worden. CHECK DAAROM ALTIJD DE SPEELTIJDEN!